Od 31 lipca 2026 r. w Niemczech obowiązują nowe przepisy wspierające naprawę towarów kupowanych przez konsumentów. Sprzedawca ma przed wykonaniem świadczenia z tytułu wady poinformować klienta o przysługującym mu wyborze między naprawą a wymianą oraz o jednorazowym wydłużeniu terminu przedawnienia roszczeń o 12 miesięcy w przypadku naprawy. Osobne zasady dotyczą obowiązku naprawy wybranych produktów przez producentów oraz dobrowolnego formularza stosowanego przez serwisy.

Zmiany wynikają z niemieckiej ustawy wdrażającej dyrektywę UE 2024/1799. Ustawę ogłoszono w Federalnym Dzienniku Ustaw 22 lipca 2026 r. Przy umowach sprzedaży zawartych przed 31 lipca 2026 r. przepis przejściowy co do zasady odsyła do wcześniejszych przepisów. Znaczenie ma więc data zawarcia umowy, a nie tylko data zgłoszenia usterki.

Sprzedawca i producent mają różne obowiązki

Nowe przepisy dotyczą dwóch sytuacji, które warto rozróżnić. Pierwsza to dochodzenie przez konsumenta roszczeń wobec sprzedawcy z powodu wady towaru. Druga to żądanie naprawy określonego produktu od producenta, gdy konsumentowi nie przysługują roszczenia z tytułu wady wobec sprzedawcy.

W pierwszej sytuacji niemieckie przepisy używają pojęcia Nacherfüllung, czyli doprowadzenia towaru do zgodności przez naprawę albo dostarczenie rzeczy wolnej od wad. Wybór konsumenta podlega ustawowym warunkom i ograniczeniom; nie oznacza bezwarunkowego prawa do dowolnego sposobu załatwienia każdego zgłoszenia.

reklama

Obowiązek producenta dotyczy natomiast produktów należących do grup wymienionych w załączniku II dyrektywy i w zakresie przewidzianym przez odpowiednie unijne przepisy dotyczące możliwości naprawy. Nie obejmuje automatycznie każdego towaru ani każdej usterki.

Co sprzedawca musi przekazać przed naprawą lub wymianą?

Przed wykonaniem świadczenia z tytułu wady przedsiębiorca powinien poinformować konsumenta o prawie wyboru między naprawą a wymianą oraz o tym, że naprawa powoduje jednorazowe wydłużenie pierwotnego terminu przedawnienia roszczeń z tytułu wady o 12 miesięcy. Obowiązek informacyjny dotyczy etapu przed wykonaniem świadczenia, a nie dopiero chwili wydania naprawionego towaru.

W praktyce znaczenie ma zatem ustalenie, kto przyjmuje zgłoszenie i kiedy klient otrzymuje informacje: w sklepie stacjonarnym, w korespondencji albo w procesie obsługi reklamacji online. Sam formularz zgłoszeniowy nie zastępuje oceny konkretnej sprawy i ustalenia, jakie roszczenia rzeczywiście przysługują konsumentowi.

Przepisy przewidują wykonanie świadczenia w rozsądnym terminie od chwili poinformowania przedsiębiorcy o wadzie i bez znacznych niedogodności dla konsumenta. Uwzględnia się rodzaj towaru oraz cel, do którego jest potrzebny. Na czas naprawy przedsiębiorca może nieodpłatnie udostępnić towar zastępczy.

reklama

Obsługa wady jest odrębna od odstąpienia od umowy zawartej na odległość. Informacje o drugim z tych zagadnień przedstawia poradnik o przycisku odstąpienia od umowy w niemieckim sklepie internetowym.

CZYTAJ  sklep internetowy jak założyć

Co oznacza dodatkowe 12 miesięcy?

Jeżeli sprzedawca wykonuje świadczenie przez naprawę, pierwotny termin przedawnienia roszczeń z tytułu wady wydłuża się jednorazowo o 12 miesięcy. Nie jest to automatycznie nowa, trzyletnia gwarancja handlowa ani obietnica, że każda awaria powstała w tym czasie będzie objęta odpowiedzialnością sprzedawcy.

Przykład: jeżeli w danej sprawie pierwotny termin przedawnienia wynosił dwa lata, a spełnione są warunki zastosowania nowego przepisu i sprzedawca doprowadził towar do zgodności przez naprawę, pierwotny termin wydłuża się o 12 miesięcy. Powtórna naprawa nie powoduje kolejnego wydłużenia na podstawie tego samego przepisu. Ustalenie roszczenia nadal zależy od okoliczności wady i właściwych przepisów.

Gwarancja handlowa udzielana dobrowolnie przez producenta lub sprzedawcę jest odrębna od ustawowych roszczeń wobec sprzedawcy. Nazwanie dokumentu gwarancją nie zastępuje informacji o prawach wynikających z ustawy.

reklama

Kiedy producent musi naprawić produkt?

Obowiązek naprawy na żądanie konsumenta obejmuje produkty wskazane w przepisach oraz tylko taki okres i zakres, w jakim właściwe unijne akty wymagają od producenta zapewnienia możliwości ich naprawy, w tym dostępności części zamiennych. Przykładami grup objętych przepisami o naprawialności są określone urządzenia gospodarstwa domowego oraz smartfony. Przynależność do ogólnej kategorii nie wystarcza jednak do oceny każdego modelu: trzeba uwzględnić właściwy akt produktowy.

Naprawa powinna nastąpić w rozsądnym czasie od uzyskania przez zobowiązany podmiot dostępu do rzeczy lub jej otrzymania. Roszczenie nie istnieje, gdy naprawa jest faktycznie albo prawnie niemożliwa. Naprawa może być odpłatna; przepisy wymagają, aby cena była rozsądna.

Jeśli producent ma siedzibę poza Unią Europejską, niemieckie przepisy przewidują kolejność podmiotów, na które mogą przejść jego obowiązki: najpierw unijny upoważniony przedstawiciel, następnie importer, a przy jego braku dystrybutor. Sam fakt sprzedawania produktu nie oznacza więc, że każdy sklep zawsze przejmuje obowiązek producenta.

CZYTAJ  Krypto, BNPL, e-płatności i chaos w kasie

Dla sklepów oferujących produkty konsumenckie osobnym zagadnieniem są informacje podawane w ofercie na podstawie przepisów o bezpieczeństwie. Omawia je wpis o informacjach wymaganych przez GPSR w sprzedaży internetowej.

reklama

Części zamienne i niezależne warsztaty

Nowe regulacje ograniczają utrudnianie napraw przez producentów. W szczególności niezależnym serwisom nie należy bez uzasadnienia blokować korzystania z oryginalnych, używanych, kompatybilnych lub wydrukowanych w technologii 3D części, o ile ich użycie pozostaje zgodne z prawem, w tym z wymaganiami bezpieczeństwa i prawami własności intelektualnej.

Nie oznacza to, że każdą część można stosować w każdym urządzeniu. Znaczenie mają właściwe wymagania produktowe, zgodność części oraz okoliczności konkretnej naprawy. Komisja Europejska wskazuje też na obowiązki producentów dotyczące udostępniania informacji o usługach naprawczych i orientacyjnych cenach typowych napraw.

Przy urządzeniach elektrycznych naprawa nie zastępuje odrębnej oceny obowiązków dotyczących wprowadzania sprzętu na rynek i gospodarowania zużytym sprzętem. Kontekst tych wymogów przedstawia artykuł o rejestracji WEEE w Niemczech.

Europejski formularz informacji o naprawie

Warsztat, producent lub sprzedawca świadczący usługi naprawy może dobrowolnie posłużyć się europejskim formularzem informacji o naprawie. Jeśli zdecyduje się go użyć, musi przekazać go konsumentowi bezpłatnie, na trwałym nośniku, w odpowiednim czasie po zapytaniu i przed związaniem konsumenta umową naprawy.

reklama

Formularz zawiera między innymi dane serwisu, opis towaru i usterki, proponowaną naprawę, cenę albo sposób jej obliczenia i cenę maksymalną, przewidywany czas oraz informacje o dostępnych usługach dodatkowych i ich kosztach. Pełny formularz stanowi ofertę zawarcia umowy, którą przedsiębiorca jest związany przez 30 dni kalendarzowych od jej otrzymania przez konsumenta; może przewidzieć dłuższy termin.

Jeżeli dla ustalenia usterki lub kosztów potrzebna jest diagnostyka, serwis może żądać pokrycia niezbędnych kosztów tej usługi. Musi jednak poinformować o nich przed przeprowadzeniem diagnostyki i przed przekazaniem formularza. Dobrowolność dotyczy użycia formularza, a nie prawa do pomijania zasad przewidzianych dla niego po podjęciu decyzji o jego zastosowaniu.

Jak uporządkować obsługę zgłoszeń?

W sklepie lub serwisie przydatne jest rozróżnienie zgłoszeń dotyczących wady sprzedanego towaru, odpłatnej usługi naprawy oraz żądania skierowanego do producenta. W każdym z tych przypadków inne informacje mogą być potrzebne do ustalenia właściwej procedury.

  • Przyjmując zgłoszenie, należy ustalić datę zawarcia umowy, rodzaj produktu, opis problemu i podmiot, od którego konsument żąda działania.
  • Przed wykonaniem świadczenia z tytułu wady istotne jest przekazanie wymaganych informacji o wyborze i skutku naprawy dla terminu przedawnienia.
  • Przy naprawie producenta znaczenie mają grupa produktu, właściwy akt unijny i okres, w którym wymagane jest zapewnienie naprawialności.
  • Przy odpłatnej diagnostyce i dobrowolnym formularzu należy odróżnić koszt sprawdzenia usterki od ceny samej naprawy.
CZYTAJ  Dlaczego warto wybrać sklep internetowy na platformie open-source, np. WooCommerce, zamiast platformy abonamentowej?

Zasady przyjmowania zgłoszeń powinny być spójne z informacjami dostępnymi klientowi na stronie. Szerszy kontekst przedstawia wpis o wymogach prawnych dla stron internetowych w Niemczech. Przy korzystaniu ze starszych opracowań warto sprawdzić, czy uwzględniają późniejsze zmiany prawa.

reklama

Najczęstsze pytania

Czy każda naprawa wydłuża termin roszczeń?

Nie. Opisane jednorazowe wydłużenie dotyczy wykonania przez sprzedawcę świadczenia z tytułu wady przez naprawę, w zakresie stosowania nowych przepisów. Nie należy utożsamiać go z każdą odpłatną naprawą w niezależnym warsztacie.

Czy sklep musi zawsze naprawić zamiast wymienić towar?

Nie w każdym przypadku. Konsumentowi przysługuje ustawowy wybór sposobu doprowadzenia towaru do zgodności, ale przepisy przewidują warunki i ograniczenia dotyczące wykonania wybranego świadczenia.

Czy nowe przepisy obejmują sprzedaż między firmami?

Opisane obowiązki informacyjne wobec konsumenta i szczególne roszczenie o naprawę dotyczą relacji konsumenckich. Ustawa zawiera także zmianę dotyczącą uwzględnienia naprawialności w ocenie zwykłych cech rzeczy. W odniesieniu do umów sprzedaży między przedsiębiorcami nowa regulacja w tym zakresie ma zastosowanie do umów zawartych po 31 grudnia 2027 r.

Źródła

Materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej, podatkowej, księgowej ani finansowej. Opisane zasady i przepisy dotyczą działalności w Niemczech, mogą ulegać zmianom, a ich zastosowanie zależy od indywidualnej sytuacji firmy oraz właściwych regulacji federalnych, krajowych i unijnych. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z odpowiednio uprawnionym niemieckim doradcą podatkowym (Steuerberater), prawnikiem (Rechtsanwalt) lub innym właściwym specjalistą. Nie należy podejmować indywidualnych decyzji prawnych, podatkowych ani finansowych wyłącznie na podstawie tego materiału.

reklama